بررسی تاثیرتغییرات عوامل فيزيکی بر زادآوری آرتميای درياچه اروميه
سیاوش گنجی
* دانشجوی کارشناسی شیلات مرکز تحقیقات آرتمیای کشور ganji51@hotmail.com
دریاچه ارومیه یکی از دو دریاچه بزرگ و بسیار شور حاوی آرتمیا در دنیا می باشد که در شمال غرب ایران واقع شده است و بزرگ ترین منبع آبی کشور می باشد که از نظر مسایل زیست محیطی یکی از حساس ترین سیستم ها بوده و دارای فاکتورهای اکولوژیکی زیستی و غیر زیستی متعددی است. این دریاچه به دلیل ویژگی های خاص خود به عنوان پارک ملی و ذخیره گاه زیست کره معرفی شده است. ذخایر سیست آرتمیا در این دریاچه حدود بیست هزار تن برآورد شده است و به مدت چندین سال، مجموعاٌ بیش از دویست تن سیست آرتمیا از آن صید و در مراکز تکثیر آبزیان مورد بهره برداری قرار گرفته است که به علت کاهش حجم آب و افزایش شوری آن از سال 1380 تاکنون، دریاچه از نظر بیولوژیکی در وضعیت بحرانی بسر می برد، لذا لازم است جهت حفظ و بهره برداری اصولی از آن پارامترهای مختلف دریاچه مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. هدف از این مقاله بررسی فراوانی و پراکنش آرتمیا در دریاچه ارومیه در نیمه دوم سال 1388 و مقایسه آن با نتایج چند سال گذشته می باشد. برای این کار به تعداد 4 ایستگاه در دریاچه (2 ایستگاه درشمال و 2 ایستگاه در جنوب) انتخاب و از ستون آب به طور ماهانه و به مدت شش ماه نمونه برداری از آرتمیای دریاچه انجام گردید و نسبت به تعیین ترکیب جمعیتی آرتمیا اقدام شد. نتایج تحلیل داده ها نشان می دهد که دمای آب دریاچه به صفر درجه سانتیگراد نمی رسد و شوری آب در طول مدت مطالعه درحد اشباع بوده (346 گرم در لیتر) و افزايش شوري تا حد فوق اشباع باعث ايجاد شرايط نا مطلوب براي رشدآرتمیا شده است. اين رويدادها بر نقش شوري به عنوان اصلي ترين عامل تاثير گذار محيطي بر ذخاير آرتميا در زيستگاه هاي طبيعي را نشان می دهد. جمعيت آرتمياي درياچه اروميه در نیمه دوم سال 1388 نسبت به سال های گذشته شدیداٌ کاهش یافته است و ترکیب جمعیتی آرتمیا را سیست تشکیل می دهد. بررسی های آماری به روش آنالیز واریانس یک طرفه ANOVA نشان داد که اختلاف میانگین فراوانی های سیست ها در ماه های مختلف معنی دار نمی باشد ( 05/0 P>).
کليد واژه ها: درياچه اروميه، آرتميا، سیست