آرتمیا-شیلات و محیط زیست

چکیده:

       تالاب دریاچه ارومیه یکی از بزرگترین دریاچه های بسیار شور جهان می باشدکه از لحاظ زیست محیطی مورد توجه سازمان های ملی و بین المللی می باشد. این تالاب دارای ابعاد گسترده ای از لحاظ بهره برداری می باشد که بدلایل مختلف تاکنون بهره برداری بسیار محدودی از آن صورت گرفته است. یکی از این موارد وجود آرتمیا بعنوان جانوری بی نظیر و تنها جانور آبزی در تالاب می باشد که در حال حاضر غیر از تامین خوراک بخشی از خوراک پرندگان مهاجر و بومی آن دارای ارزش شیلاتی نیز می باشد. با توجه به اهمیت این، موجود به بهره برداری انجام یافته در گذشته ای نه چندان دور از سیست این موجود و کیفیت این سیست ها می پردازیم. بمنظور بهره برداری بهبنه از آرتمیای تالاب دریاچه ارومیه تحقیقات نسبتا" گسترده ای برای بررسی و ارزیابی ذخایر آن از سال های 1373 لغایت 1375 انجام شد. نتایج بدست آمده حاکی از تولید 30-20 هزار تن سیست آرتمیا در دریاچه بود که 10- 5 درصد آن برای صید اعلام شد که توسط 5 شرکت بهره برداری صورت گرفت. در این تحقیق، آمار صید سیست را جمع آوری کرده و بررسی کیفی آنها به روش استاندارد انجام شد. بر اساس آمار موجود، مقدار سیست صید شده از دریاچه در دو سال متوالی سال 1378 لغایت 1380 بیش از 200 تن بصورت ناخالص بوده و کیفیت (درصد تخم گشایی) آنها نیز در سال دوم بهره برداری نسبت به سال اول بسیار خوب بوده است. برخی از پیامد های حاصل از صید سیست آرتمیا را می توان به شرح زیر بیان داشت:

- جلب میلیون ها دلار سرمایه گذاری های داخلی و خارجی 

- افزایش جاذبه دریاچه به لحاظ مفید بودن آن و تغییر نگرش اهالی منطقه نسبت به آن 

- ایجاد اشتغال برای صدها نفر بطور مستقیم و غیر مستقیم، بخصوص برای افراد کم درآمد   

-  با توجه به مطالعات میدانی و تحقیقات آزمایشگاهی   

می توان چنین نتیجه گیری کرد که در صورت برگشتن دریاچه به وضعیت و شرایط محیطی مساعد گذشته، می توان در زمینه بهره برداری بهینه از آرتمیای دریاچه و متعاقب آن رونق بخشیدن به جنبه های مختلف بهره برداری از آن از جمله اکوتوریسم، اشتغال، جلب همکاری اهالی حاشیه دریاچه برای حفاظت از دریاچه موفقیت های بزرگی را کسب نمود.