ارائه در اولین همایش مدیریت و مهندسی تالاب ها ۸-۷ خرداد ۱۳۹۱

نویسنده اصلی: آقای دکتر مسعود صیدگر

 

چکیده:

      آبگيرهاي موقتي، زیستگاه هاي آبزي پراسترس برای فون و فلور متنوع موجود در آنها هستند. این آبگیرها معمولاً كم عمق بوده و می توانند زیستگاه موقتی برای تغذیه و تولیدمثل گونه های پرندگان مهاجر بویژه  فلامینگوها باشند. متاسفانه اين نواحي، براي كشاورزي و توسعه شهر نشيني تخریب شده و روزبروز از تعداد آنها کاسته می شود. امروزه فعالیت در آبگیرهای بهاره، توسط اهالی، بدون مدیریت صحیح و پایه علمی صورت می گیرد، ولی هر گونه دستکاری بشر باید به حداقل رسانده شود. از بین رفتن آبگيرهای  بهاري و به تبع آن نابودی موجودات زنده آن، موجب شده برخی از گونه های گياهان و جانوران ساكن آنرا در فهرست  موجودات در معرض خطر انقراض گونه ای قراردهند. بمنظور حفظ تنوع زیستی این آبگیرها، لازم است اقداماتی صورت گیرد، در این مقاله، مدیریت حفاظت از آبگیرهای موقت بهاره که در دیگر نقاط جهان نیز مورد استفاده قرار می گیرد، مورد بررسی قرار می گیرد.شیوه مدیریتی شامل: بازدید میدانی برای جمع آوری اطلاعات مربوط به آبگیر، انجام نمونه برداری و آنالیز کامل خاک کف برکه و آب، در تمام طول دوره خشک و پرآبی و تصميم گیری در مورد مديريت، حفاظت، برقراري مجدد و بهبود تالاب است. بدین ترتیب، مدیریت میزان صید و  بهره برداری از ذخایر بی پوششان و سایر بی مهرگان  دارای ارزش شیلاتی ساکن این آبگیرها باید با ارزیابی کارشناسانه مبتنی بر دانش فنی و توجه به حفظ حیات  این تالاب  ها و  جمعیت های جانوری و گیاهی موجود صورت گیردو عوامل متعدد بسياري، از جمله حفظ و نگهداري هيدرولوژي استخر و ويژگي هاي شيميايي آب، جلوگيري از ورود سموم و حفظ تنوع ژنتيكي را مد نظر قرار داد.

 

واژه های کلیدی: آبگیرهای موقت ، نمونه برداری ، مدیریت